AB'nin Yangın Stratejisi Güney Avrupa'da Yetersiz Kaldı

Strateji Kâğıt Üzerinde Kaldı

Avrupa Komisyonu, mart ayında uzun süredir beklenen orman yangını stratejisini açıkladı. Strateji, yangınlara müdahale yerine önleyici tedbirlere ağırlık verilmesini öngörüyordu. Ancak dört ay sonra İspanya ve Fransa'da yaşanan büyük yangınlar, bu hedeflerin hayata geçirilemediğini gösterdi.

Önleme Yerine Acil Müdahale

Strateji kapsamında, terk edilen tarım arazilerinin ve bakımsız ormanların yönetilmesi, sulak alanların restore edilmesi planlanmıştı. Ancak bu önlemlerin hiçbiri bu yaz yangınlarını etkileyecek düzeyde uygulanamadı. Avrupa Komisyonu Çevre Komiseri Jessika Roswall, 26 Mayıs'ta yeni bir orman yönetimi girişimi planlanmadığını duyurdu.

Bunun yerine AB, rescEU yangın söndürme uçakları ve sivil koruma kaynaklarıyla acil müdahaleye yöneldi. Oysa Komisyon, bu yaklaşımın yeterli olmadığını daha önce kabul etmişti. Büyük yangınların ardından siyasi ilgi ve finansman hızla artarken, sonuç vermesi yıllarca düzenli yatırım gerektiren önleyici arazi yönetimi geri planda kalıyor.

Üye Ülkelerin Direnci

Orman yönetimi büyük ölçüde üye ülkelerin yetkisinde. AB Konseyi'nde İsveç ve Finlandiya, orman politikalarında AB etkisinin artmasına karşı çıkarken Fransa da önemli düzenlemelerde bu ülkelere katıldı. 2024'teki Doğa Restorasyonu Yasası'nın ilerlemesi Fransa'nın muhalefeti nedeniyle engellendi. Ayrıca Orman İzleme Yasası da birçok üye ülkenin itirazıyla karşılaştı.

29 Haziran'da kabul edilen bütünleşik orman yangını risk yönetimi tavsiyesi ise bağlayıcı değil. Komisyonun doğal yangın şeritleri oluşturma hedefinin sonuç vermesi yıllar alacak.

Uzmanlardan Eleştiri

Fern adlı sivil toplum kuruluşunun orman ve iklim kampanyacısı Martin Pigeon, Gironde bölgesindeki çam plantasyonlarında binlerce hektarı küle çeviren yangının "kesinlikle öngörülebilir" olduğunu söyledi. Pigeon şu değerlendirmelerde bulundu: "Bugün yanan bazı alanlar dört yıl önce de yanmıştı ancak bu bölgelere yeniden çam dikildi. Ana akım ormancılık sektörü, tek tip ağaç plantasyonlarının kurulup tamamen kesilmesine dayanan bir döngüye sıkışmış durumda. Bu döngünün maliyetini toplumun tamamı ödüyor. Buna karşın sektörün orman politikası üzerindeki etkisi, AB’nin orman yönetimine ilişkin anlamlı bir düzenleme yapmasını bugüne kadar engelledi. Toplum, bu sektörün görece sınırlı kârları uğruna ortaya çıkan devasa ekonomik, iklimsel ve sağlık maliyetlerini daha ne kadar ödeyecek?"

Bir Komisyon yetkilisi de özel bir görüşmede, "Önümüzdeki yıllarda durumu iyileştirmek için ele almamız gereken en önemli konunun orman yönetimi olduğunu kabul etmeliyiz," dedi.