Kelsey Mulcahy Yas Sürecini TikTok'ta Paylaşarak Anlam Buluyor

Kelsey Mulcahy, çevrimiçi ortamda acısını paylaşmaya başladığında, bu içerikleri aslında kendisi için oluşturuyordu. Nişanlısı Joseph Day, dört yıl önce Bristol'da hayatını kaybetti. Çift, Joseph'in Clifton'da kaybolmasından sadece birkaç ay önce Yeni Zelanda'dan taşınmıştı. Cesedi 3 Mayıs 2022'de Avon Boğazı'ndan çıkarıldı. Sonraki yıllarda, 33 yaşındaki Mulcahy, yaşadığı acının gerçekliğini TikTok ve Instagram'da ortaya koydu: kalp kırıklığı, travma ve iyileşme süreci. Bugün, birbirlerine yas sürecini atlatmada yardımcı olan, giderek büyüyen bir topluluğunun parçası.

Şu anda Avustralya'da Melbourne yakınlarında yaşayan Mulcahy, Joseph'in kaybolduğu hafta sonunu Londra'da geçirdiğini söyledi. "Bir gün önce evden çıktım, ona veda öpücüğü verdim ve sonra onu bir daha hiç görmedim" diyor. Ailesinden ve arkadaşlarından binlerce kilometre uzakta, dünyanın öbür ucundaki Bristol'e yeni taşınmış olan kadın, nişanlısını kaybettiği dönemde kendini "son derece yalnız" hissettiğini anlatıyor. "Joseph'in ölümü oldukça zorlayıcıydı çünkü yurtdışında yalnızdım, bu yüzden gerçekten kimsem yoktu" diyor. "Uzun bir süre boyunca acımla bağ kurmakta gerçekten zorlandığımı hissettim, çünkü onun gerçekten gittiğine hiçbir zaman tam olarak inanmadığımı düşünüyorum."

Mulcahy, Joseph'in anısını yaşatmak için yaptığı özel şeyleri paylaştığı videoları 2023'te TikTok'ta yayınlamaya başladı. Yas tutan birine söylenmemesi gerekenler hakkındaki videoları, yas ve kayıp üzerine okunacak kitap önerileri yüz binlerce kişi tarafından izlendi. 2026 yılının başlarında Mulcahy, acısıyla "doğrudan yüzleşmek" için Bristol'e gitti. "Bristol benim için bir nevi son adımdı" dedi. "Bu, neredeyse kendime son bir dokunuş yapma izni vermek gibiydi." Takipçilerinden gelen tepkilerin çok olumlu olduğunu söyledi: "Sonrasında birçok mesaj ve yorum aldım, insanlar 'Ben de bunu yapmak istiyorum. Ben de o noktaya gelmek istiyorum' diyorlardı. O yere geri dönmek istiyorum."

"İleriye doğru adım atmak, birini daha az sevmek anlamına gelir" düşüncesinin yasla ilgili en büyük yanılgılardan biri olduğunu söyleyen Mulcahy, yaşadığı süreci çevrimiçi olarak belgelemesinin buna meydan okumaya yardımcı olduğunu belirtiyor: "Bence insanlar bazen internette veya yüz yüze, yaşadığınız acının birini ne kadar sevdiğinizle eşdeğer olduğunu düşünebiliyorlar. Joseph'i şu anki kadar hiç sevmedim. Ve yine de çok mutlu bir hayat yaşıyorum." TikTok'ta yaşadığı acıyı belgelemenin ona "bir amaç verdiğini" ve "ona olan sevgisinin bir devamı" olduğunu söylüyor. "Bu, para kazandığınız standart bir içerik üreticisi olmak gibi değil. Yas sürecim, kelimenin tam anlamıyla hayatımda bir amaçla var olmanın bir yolu oldu. Bunu, bu amaca sahip olmayan benliğim için yapıyorum. Topluluğum ve bana mesaj atmaları, hikayelerini paylaşmaları ve bunun onları ne kadar etkilediğini anlatmaları bana çok fazla anlam ve amaç veriyor; bu da acımı atlatmamı çok daha kolaylaştırdı."

Eşini kaybetmiş kadınlara koçluk yapan Karen Sutton, sosyal medyanın yasla ilgili konuşmaları açıkça gündeme getirmeye yardımcı olduğunu söylüyor. "Bence sosyal medya, önceki nesillerin genellikle kapalı kapılar ardında sürdürdüğü konuşmaları gün yüzüne çıkarıyor. Bu, yas tutmayı normalleştirmeye ve insanlara yas tutmanın tek bir 'doğru' yolu olmadığını hatırlatmaya yardımcı oluyor." Platformların, örneğin TikTok'un, insanların "bir topluluk bulmasına" ve "yalnızlık duygularını azaltmasına" yardımcı olabileceğini söylüyor. Ancak yalnızca çevrimiçi desteğe güvenmenin yanlış olduğu konusunda uyarıyor. "Benim tavsiyem, bunu destek ağınızın tamamı olarak değil, sadece bir parçası olarak görmeniz. Çevrimiçi bağlantıların yanı sıra gerçek insanlarla bağlantı kurma fırsatlarına da sahip olduğunuzdan emin olun."

Mulcahy, hikayesini paylaşmanın nihayetinde bir zamanlar olduğu kişiye ulaşmakla ilgili olduğunu söylüyor. Hayal edilemez bir kayıpla karşı karşıya olan ve bununla nasıl başa çıkacağından emin olmayan o genç kadına ulaşmakla: "Ona sadece 'çok iyi bir iş çıkaracaksın' derdim. Gücümüzü ve yeteneklerimizi sık sık sorgularız. Aslında insanlar çok dayanıklı."