Wehrmacht Motosikleti Tuna Nehri'nden Çıkarıldı

Budapeşte'de Tuna Nehri'nin sularının çekilmesiyle, İkinci Dünya Savaşı'ndan kalma bir Wehrmacht motosikleti ve iki Alman askerine ait kalıntılar gün yüzüne çıkarıldı. Macar Askeri Tarih Enstitüsü ve Müzesi ekipleri, motosikleti 2 Ağustos'ta parlamento binasının karşısındaki Batthyány Meydanı'nda sudan çıkardı.

Çıkarılan motosiklet, DKW NZ 350-1 modeli olarak tanımlandı. DKW'nin NZ 250 ve NZ 350 modelleri, dönemin motosikletçileri tarafından son derece sağlam ve güvenilir bulunuyordu. Bu yüzden 1944'ten itibaren savaş koşulları için özel olarak geliştirilen NZ 350-1 versiyonu kullanılmaya başlandı. Bu model, 1944 ile 1945 arasında yaklaşık 12.000 adet üretildi.

Kurtarma sırasında su ve çamuru içine çeken motosiklet, 200 kilogramın üzerinde tartıldı. Buna rağmen araç neredeyse tamamen korunmuş durumda. Şu anda Budapeşte'deki müze hangarında temizlenen motosiklet, muhafaza altına alındı.

DKW NZ 350-1'in Dikkat Çeken Özellikleri

Arka şasede bulunan yüzgeç benzeri çamur ve kar kazıyıcı, çamur ve karın lastiğe yapışarak zincir tahrikine ulaşmasını engelliyordu. Bu değişikliğin, Rus kışında edinilen tecrübelere dayandığı belirtiliyor. Motor bloğu ise yüksek grafit içeren gri dökümden yapılmıştı. Bunun nedeni, savaş koşullarında alüminyumun kıt olmasıydı. Elde edilen bilgiler, motosikletin kesin üretim gününü ya da ayını belirlemeye yetmiyor.

DKW'nin Tarihi ve Wehrmacht'a Üretim

DKW'nin kökenleri, Danimarkalı mühendis Jørgen Skafte Rasmussen'e dayanıyor. Rasmussen, 1907'de Saksonya'daki Zschopau kentinde makine ve buhar teknolojisi alanında bir şirket kurdu. DKW markası başlangıçta "Dampfkraftwagen" yani buhar gücüyle çalışan otomobil ifadesinin kısaltmasıydı. 1922'de Zschopau'da ilk DKW iki zamanlı motor üretildi. Şirket, kısa sürede Almanya'nın en önemli motosiklet üreticilerinden biri haline geldi.

1932'de DKW, Audi, Horch ve Wanderer ile birleşerek Auto Union AG'yi kurdu. Zschopau fabrikası, bu yeni grubun motosiklet ve motor üretim merkezi oldu. 1930'larda DKW, Almanya'nın silahlanma programına entegre edildi ve NZ 350 modeli Wehrmacht için büyük miktarlarda üretildi. Üretim rakamlarına bakıldığında, 1934'te 350.000'inci DKW motosiklet banttan indi; 1939'da ise 500.000'inci motosiklet üretildi. İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla sivil üretim azaltılarak üretim askeri ihtiyaçlara göre yönlendirildi.

Savaş Sonrası DKW ve IZh-350

İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Zschopau'daki DKW fabrikası, Sovyet işgal güçlerince söküldü ve makine teçhizatı Sovyetler Birliği'ne götürüldü. DKW mühendisleri de motosiklet üretimini yeniden kurmaları için İjevsk'e gönderildi. 1946'dan itibaren Sovyetler Birliği'nde, büyük ölçüde DKW NZ 350'ye dayanan IZh-350 üretilmeye başlandı. 1951'e kadar bu modelden 127.000'den fazla adet üretildi.

Motosikletle Birlikte Bulunan Kalıntılar

Tuna Nehri'nin kuruyan yatağında motosikletle birlikte orijinal teçhizat parçaları da bulundu. Bunlar arasında bir benzin bidonu, bir Y-kayışı ve bir süngü kılıfı yer alıyor. Y-kayışı, omuzların üzerinden geçirilen ve önde ile arkada başka kayışlarla birleştirilen deri bir taşıma sistemiydi. Bu sistem, ekmek torbası, mermi keseleri ve matara gibi malzemelerin vücuda sabitlenmesini sağlıyordu. "Y" adı, omuz kayışlarının oluşturduğu şekilden geliyordu. Süngü kılıfı ise tüfekten ayrı olarak taşınan süngünün muhafaza edildiği aparattı.

Motosikletin altında iki Alman askerine ait insan kalıntıları bulundu. Tamamen korunmuş asker künyeleri, 80 yılı aşkın bir sürenin ardından askerlerin kimliklerinin ve akıbetlerinin belirlenmesine olanak sağlayabilir. Ayrıca "Kuban" kol nişanı keşfedildi. Bu nişan, askerlerden birinin daha önce Kafkasya'daki Kuban köprübaşında görev yapmış olabileceğine işaret ediyor.

Şu anda, kalıntıların motosikletin sürücüsü ve artçısına ait olduğu varsayılıyor. Ancak Macar Askeri Tarih Enstitüsü, söz konusu noktanın kuşatmanın sona ermesinden sonra oluşmuş bir savaş enkazı ya da atık çukuru olabileceğini de değerlendiriyor. Burada mühimmat ve çeşitli teçhizat parçalarının da imha edilmiş olabileceği belirtiliyor. Bu nedenle yalnızca buluntu durumu, iki adamın öldükleri sırada motosikletin üzerinde olduklarını kesin olarak söylemeye yetmiyor.