Phoebe Bridgers Altı Yıl Sonra Lost Weekend ile Dönüyor

Altı yıl, hayatın ne kadar değişebileceğini gösteriyor. Phoebe Bridgers için bu süre, pandemi günlerinde yayımlanan Punisher'ın ardından hem kariyerinde hem de kişisel yaşamında iniş çıkışlarla dolu bir dönem oldu. Boygenius ile turnelere çıktı, Grammy ödülleri kazandı; aynı zamanda babasını kaybetti ve uzun süredir birlikte olduğu Paul Mescal ile yollarını ayırdı. Yeni hayatında ise Bo Burnham'dan ilham buldu.

Üçüncü solo albümü Lost Weekend da işte bu duygusal sürecin yansıması. Albüm, ayrılık acısından yeni bir aşkın heyecanına kadar uzanan bir duygu yelpazesine sahip. Albümün adı, Charles Jackson'ın 1944 tarihli romanına ve Billy Wilder'ın bu romandan uyarladığı filme işaret ediyor. Ayrıca John Lennon'ın Yoko Ono'dan ayrı kaldığı 18 ayı anlatan 'Lost Weekend' betimlemesine de gönderme var. Bridgers, kaçmak yerine acıyla yüzleşmeyi seçmiş.

Açılış parçası The Outside, vokoderle filtrelenmiş vokali ve huzursuz atmosferiyle dikkat çekiyor. Bridgers, şarkıda takım elbiseyle ağladığını ve 'diğer adamın' da görünmeye değer olduğunu söylüyor. Ancak anlatının ilerleyen kısmında bu kişinin babası olduğu anlaşılıyor. Sahneye atlamalar ve yabancılaşma temaları, albüm boyunca tekrarlayan motiflerden.

Çıkış single'ı Lost Boys, Bridgers'ın kendini hep aynı tipte erkeklere kaptırdığını anlatan eğlenceli bir itiraf. Kill Me ise yeni ilişkisinden ilham alan 'Bobby' üzerinden aşkın coşkusunu anlatan etkili bir balad. Şarkının finalindeki fısıltıyla başlayan yükseliş, dinleyiciyi saran bir gerilim yaratıyor.

Albümün en çarpıcı şarkılarından The Governor's Waltz'da Bridgers, kendini 'valinin balosunun gözdesi' olarak tanımlıyor ve 'Shelley Duvall gibi banyoda saklanan' bir figür çiziyor. Bu sözler, dinleyiciler tarafından Paul Mescal ve Gracie Abrams'a gönderme olarak yorumlandı. Henry Miller'ın sözünü uyarlarsak, aşkta üç yol vardır: sevmek, acı çekmek ya da acıyı sanata dönüştürmek. Bridgers, kesin olarak üçüncü yolu seçti.

Bo Burnham, albümdeki 16 parçanın yedisinde ortak söz yazarı. Burnham'la yazılan Bobby, yeni bir ilişkinin getirdiği sıradan mutlulukları anlatan sıcak bir folk şarkısı. İnce bir mizahla işlenen sözler, şarkıya ayrı bir tat katıyor.

Albüme adını veren hipnotik Lost Weekend, geçmiş ile şimdiki zaman arasında gidip gelen bir iç hesaplaşma. "Aslında evli olmam gerekiyordu ama vazgeçtim" ve "Hayat düşündüğüm gibi gitmeyince kriz çıkardığım bilinir" mısraları, pişmanlık ile kabulleniş arasındaki ruh halini özetliyor. Şarkı, "Beni tanıyorsun ve bu yüzden seni asla affetmeyeceğim" dizesiyle sona eriyor. Aynı temanın devamı olan Lost Weekend (Reprise) ise "Sen beni seviyorsun ve bunu asla unutmana izin vermeyeceğim, henüz değil" sözleriyle albümü noktalıyor. Bu iki parça, albümün ana fikrini oluşturan görülme, tanınma ve kırılganlık temalarını güçlendiriyor.

Diğer öne çıkanlar arasında, Boygenius'tan Lucy Dacus ve Julien Baker'ın da eşlik ettiği country parça Haunted yer alıyor. Still Standing, travma ve aile içi şiddet temalarını işliyor. Never Going Back! ise babasından gelen bir telesekreter mesajıyla duygusal bir kapanış yapıyor. Bir cenaze marşını andıran Other Plans, korku filmlerindeki 'son hayatta kalan kız' karakterini anımsatan bir figürü merkezine alıyor.

Albüm, "Benim de senin de iyi olacağımızı biliyorum" umuduyla sona eriyor. Phoebe Bridgers, altı yıllık sessizliğin ardından yalnızca geri dönmekle kalmıyor; kariyerinin en olgun ve en dokunaklı işini çıkarıyor. Lost Weekend şu anda tüm platformlarda yayında.