Hepimizin Yerine Ağlayan Çocuk

Türkiye'nin dört bir yanında kurulan dev ekranlar önünde toplanan taraftarlar, A Milli Takım'ı Avustralya karşısında desteklemek için bir araya geldi. İstanbul Söğütlüçeşme'deki terminalde yer alan 4 dev ekran, gelen kalabalığa yetmedi. Taraftarlar sandalyelerini getirerek maç saatini bekledi.

Maçın başlamasıyla heyecan doruk noktasına ulaştı. Arda Güler'in ekranda görünmesi alkışlarla karşılanırken, Barış Alper Yılmaz'ın 2002'ye selam çakan mohikan saçları "Ümit Davala" seslerini yükseltti. İstiklal Marşı coşkuyla söylendi. Ancak 27. dakikada Irankunda'nın golü derin bir sessizlik yarattı. Taraftarlar, oyuncuları morallendirmek için "Türkiye, Türkiye" tezahüratlarıyla tempo tuttu.

İlk yarının sonunda Kerem Aktürkoğlu'nun etkisiz kalışı ve atakların sadece Barış Alper'in kanadından yapılması taraftarlar arasında eleştirilere neden oldu. İkinci golle umutlar iyice kırıldı. Kerem oyundan alınırken karar alkışlarla desteklendi. Avustralya'nın Toure ve Metcalfe ile bulduğu goller, Türkiye'yi 2-0 mağlup duruma düşürdü. Toure'nin 74. dakikada oyundan alınması "Oh be" sesleriyle karşılanırken, 75. dakikada Metcalfe'nin golüyle asıl soru "Gruptan çıkar mıyız?" oldu.

Maçın son dakikalarında ekrana yansıyan ağlayan minik bir taraftar, tüm ülkenin duygularına tercüman oldu. Kalabalıktan yükselen "Ahhh be" sesleri, herkesin içindeki hüznü dışa vurdu.

Türkiye, bu mağlubiyetle Dünya Kupası'nda gol atamadığı ikinci maçı oynadı. Daha önce 2002 yarı finalinde Brezilya'ya 1-0 yenilen milliler, Avustralya karşısında da fileleri havalandıramadı. Gruptan çıkma ümitleri ise bu sonuçla zora girdi.